25-03-07

Voor Wim

 

 

Je gaat nu dood, vandaag of morgen

zacht, stil en eindelijk zonder zorgen.

Na een jaar kanker

lost nu jouw anker

en vaar je weg, rustig en geborgen. 

 (voor Wim  13 oktober 2005)

 (adem)

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn.
Du coors die doot, du liets mi tleven!

Dat was gheselscap goet ende fijn,
Het sceen teen moeste ghestorven sijn.
Nu bestu in den troon verheven,
Claerre dan der zonnen scijn:
Alle vruecht es di ghegheven.

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn!
Du coors die doot, du liets mi tleven.

Nu bidt vor mi, ic moet noch sneven
Ende in de weerelt liden pijn.
Verware mijn stede di beneven:
Ic moet noch zinghen een liedekijn;
Nochtan moet emmer ghestorven sijn.

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn!
Du coors die doot, du liets mi tleven.

Anonymus

18:24 Gepost door adem in Woorden | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dood, wim |  Facebook |

Commentaren

Egidius...
Eén van mijn favorieten...

Warme groet
13 oktober 20:27

Gepost door: Frelis | 27-03-07

Ik voel... een diep gemis...
Een warme troostende knuffel
02 december 9:32

Gepost door: Miek | 27-03-07

Mooi afscheidsgedicht, sterkte !
02 maart 19:47

Gepost door: Joke | 27-03-07

En toch doet het pijn...
Mooi geschreven adem

Groetjes !
02 maart 19:49

Gepost door: Parelmoer | 27-03-07

In enkele precies gekozen woorden een onmetelijk lijden gevat. Daarvoor moet je diep gaan!

02 maart 19:50

Gepost door: Willy | 27-03-07

De commentaren zijn gesloten.