15-02-10

Ik weet het niet



Ik weet het niet.
Hoezo? Je weet het niet? Wat weet je niet?

Ik weet niet of ik dit wel wil.
Wat wil je niet?

Gewoon, dit en dat en zo.
Het is toch leuk. Of niet?

Ja, ja, het is wel leuk, maar ik weet het niet.
Ik weet het wel.

Jij weet het wel? Hoe komt dat?
Omdat ik weet wat ik wil. Jij niet?

Ik weet ook wat ik wil maar ik weet niet of het dit is wat ik wil.
Omdat het niet perfect is? Omdat het altijd wel iets is?

Ja, zo iets. Het is niet perfect.
Perfectie bestaat niet.

Dat weet ik.
Wat weet je dan niet?

Ik weet niet of dit goed genoeg is. Misschien kan het beter, toch?
Of niet? Ik weet het niet.
Ik weet het wel. Het is goed. En dat is goed genoeg.


twijfel

14:31 Gepost door adem in Woorden | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-09-09

Of verbeeldde ik me dat ik Wim zag?


Wim is meer dan 50 jaar dood. Wim is de broer die ik nooit kende, de broer die stierf voor ik geboren werd. Ik heb twee broers en een zus en ik heb Wim, mijn dode oudste broer.

En toen, die dag, zag ik hem. Hij zat daar zomaar op een bank aan zee in Ameland, helemaal alleen. Zijn fiets lag naast hem in het gras. Ik schrok en keek naar hem en keek opnieuw en opnieuw.

Ik wist wel dat het Wim niet was, dat kon niet, het was gewoon een man op een bank aan zee. En toch…, ik had dat heel vreemde gevoel dat me zei: ‘Dat is Wim!’. Ik heb die dag vlug en ongemerkt een foto van die man genomen en soms als ik die foto terug zie, heb ik, tegen beter weten in, telkens weer dat blije gevoel van herkenning.

Al heel mijn leven woont Wim in mij, is hij bij mij en toch ken ik hem niet. Als kind dagdroomde ik vaak over hoe hij er uit zag en hoe groot en sterk hij wel was, hoe hij me hielp en in bescherming nam tegen de grote boze wereld. Nu nog soms, zonder dat iemand dat weet, praat ik ’s avonds in bed  tegen hem, heel stil in mij.

De man die ik die dag zag, kon Wim geweest zijn. Hij kon het echt geweest zijn.
Ik schatte de man eind de vijftig, hij had een verwarde bos witblond haar en staarde dromend naar het water. Het was een knappe man. Zo stelde ik me Wim ook voor, als een dromer, als een dichter. De man was ietwat slordig gekleed, hij droeg een halfopen lichtblauw hemd, een beige short en bruine sandalen zonder kousen. Zou Wim zich zo gekleed hebben, vroeg ik me af? Dat kon best want mijn vader (en dus ook zijn vader) liep vaak ook zo nonchalant gekleed.

Zou ik die vreemde man aanspreken? Ik aarzelde en durfde niet. Het zou mijn blij gevoel vermoedelijk doen omslaan in ontgoocheling. Zijn stem zou misschien niet zo warm zijn als ik me voorstelde, zijn taal zou misschien niet zo kleurrijk zijn als ik wou, zijn antwoorden zouden me vast in de war brengen. Ik wou het beeld van ‘Wim’ ongeschonden meenemen naar huis. Ik deed het dus niet en wachtte tot de man weg fietste.

Was het alleen zijn kledij, zijn mooie witblonde haar, zijn dromerige houding op de bank aan zee die me dat gevoel van herkenning gaven? Of was het meer? Ik weet het niet, ik zal het nooit weten maar ik ben ik ben heel blij dat ik Wim toch één keer in mijn leven gezien heb.

In mijn hoofd is Wim een knappe, rijzige man van 58 jaar, niet getrouwd. Hij is alleszins een schrijver of journalist, een wereldreiziger en een wereldburger. Hij woont, dat weet ik nu, in Ameland en heeft een boot waar hij graag met vaart. Hij is een waterman, net als ik, hij is mijn broer.

Mijn broer, mijn engelbewaarder, heel blond.
Al jaren de glimlach op mijn mond.
Langer dan mijn bestaan
is hij weggegaan.
Mijn hart is zijn hart dat ooit bestond.

23:55 Gepost door adem in Woorden | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

12-03-08

Draag de dag met manden uit

Kijk de ooievaar na, klik op het schilderij en ontdek meer dan 100 oude spreekwoorden

 

pieter_brueghel_2

12:36 Gepost door adem in Woorden | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

25-03-07

Hoi

 

Hoi
 
Ik hoop dat het je goed gaat.
Ik hoop dat je geniet.
Ik hoop dat....

Soms zijn er mensen die je raken, al heb je ze nooit ontmoet...
en je gunt ze het beste...
Ik hoop dat...

Dag dag
 
Esha 19.03.2007
 
-------------------
 
 
 
Ik hoop dat het je ook goed gaat.
Ik hoop dat je ook geniet.
Ik wens dat...
 
Sommige mensen raken, zelfs al heb je ze nooit ontmoet...
en je wilt dat het hen goed gaat...
Ik hoop dat...
ook.
 
Da-ag
 
 
Adem 22.03.2006

 

22:41 Gepost door adem in Woorden | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Voor Wim

 

 

Je gaat nu dood, vandaag of morgen

zacht, stil en eindelijk zonder zorgen.

Na een jaar kanker

lost nu jouw anker

en vaar je weg, rustig en geborgen. 

 (voor Wim  13 oktober 2005)

 (adem)

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn.
Du coors die doot, du liets mi tleven!

Dat was gheselscap goet ende fijn,
Het sceen teen moeste ghestorven sijn.
Nu bestu in den troon verheven,
Claerre dan der zonnen scijn:
Alle vruecht es di ghegheven.

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn!
Du coors die doot, du liets mi tleven.

Nu bidt vor mi, ic moet noch sneven
Ende in de weerelt liden pijn.
Verware mijn stede di beneven:
Ic moet noch zinghen een liedekijn;
Nochtan moet emmer ghestorven sijn.

Egidius, waer bestu bleven?
Mi lanct na di, gheselle mijn!
Du coors die doot, du liets mi tleven.

Anonymus

18:24 Gepost door adem in Woorden | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dood, wim |  Facebook |